شعر فارسی آیات غمزه

صدای در آمد، علی پشت در بود

محسن ناصحی — Wed, 28 May 2025 13:33:00 GMT

صدای به هم خوردن بال و پر بود
گمانم که جبریل آن دور و بر بود

نگاهش به در بود مهمان بیاید
صدای در آمد، علی پشت در بود

علی بود امّا نه مثل همیشه
که رخسارش از شبنم شرم، تر بود

گُل افتاد بر گونۀ حیدر امّا
مگر خواستگاری از او خوبتر بود؟!

علی خواست لب وا کند، لب فرو بست
نگفت و محمّد خودش باخبر بود

«فداها ابوها»، نگاهش به زهراست
به نوری که در خانه‌اش جلوه‌گر بود

به زهرا که قالوا بلی خواند و خندید
به زهرا که شاد از قضا و قدر بود

علی رفت و زهرا جهیزیّه می‌خواست
علی مردِ میدان و جنگ و خطر بود

زره داشت، شمشیر و اسب و دگر هیچ
که داراییِ او همین مختصر بود

زره شد جهیزیّۀ عشق اما
از آن روز زهرا برایش سپر بود

أمّن یُجیبِ مضطر ما را جواب باش

مهدی جهاندار — Tue, 25 Jun 2024 06:43:00 GMT

جان و دلم به کار تو گرم است یاعلی
چشمم به انتظار تو گرم است یاعلی

خورشید با تمامی خورشید بودنش
در گردش مدار تو گرم است یاعلی

حاجی به مکه گرم طواف است کعبه را
کعبه سرش به کار تو گرم است یاعلی

هرکس دم از عدالت و انصاف می‌‍زند
پشتش به ذوالفقار تو گرم است یاعلی

سر می‌زنی به مردم دلخسته و هنوز
نان‌های کوله‌بار تو، گرم است یاعلی

هر گوشه‌ای که انجمن شاعران به پاست
با شعر شهریار تو گرم است یاعلی

آتشفشان سینه‌ی سلمان و قنبرت
از عشق آشکار تو گرم است یاعلی

نیمه‌شبان سوز و گداز کمیل‌ها
با چشم اشکبار تو گرم است یاعلی

سقّا که آب سرد ننوشید از فرات
دستش به کارزار تو گرم است یاعلی

خود کیستی که مادر افلاکیان دلش
با وعده‌ی انار تو گرم است یاعلی

یکباره یاد ساقی کوثر فتاده است
افتاده هوشیار تو گر، مَست یاعلی!

با رمز یاعلی چه شهیدان که سوختند
بازار لاله‌زار تو گرم است یاعلی

آغوش باز می‌کنم ای عشق وقت مرگ
قول تو و قرار تو گرم است یاعلی

اینجا تو را چنانکه تویی هیچکس ندید
در حشر، کار و بار تو گرم است یاعلی

أمّن یُجیبِ مضطر ما را جواب باش
دل‌ها به اعتبار تو گرم است یاعلی

چنان غبار رسیدم به خاک‌بوسی دریا

یوسف رحیمی — Fri, 10 May 2024 09:46:00 GMT

قدم قدم به حضورت چکیده اشک مدامم
منم که شوق سراسر برای عرض سلامم

برای اذن زیارت پر از تلاطم اشکم
برای عرض ارادت چه الکن است کلامم

چنان غبار رسیدم به خاک‌بوسی دریا
مرددم که خودم را در این حرم چه بنامم

سلام می‌دهم از هر کجای شهر به سویت
که با سلام تو آغاز گشته صبحم و شامم

سلام بر تو! جگرگوشهٔ عزیز پیمبر!
سلام زهرهٔ زهرا، سلام ماه تمامم

سلام دختر باران! سلام کوثر قرآن!
سلام خواهر خورشید! نور چشم امامم!

چه عطر و بوی ملیحی‌ست در بهشت تو بانو
رسیده رایحهٔ مشهدالرضا به مشامم

چه آرزوی قشنگی‌ست من شهید تو باشم
چه آرزوی قشنگی‌ست این‌که حُسن ختامم...

باشد یکی قیام حسین و قعود تو

علی انسانی — Tue, 26 Mar 2024 01:32:00 GMT

برای حاج قاسم سلیمانی

خدا که دید به حق نفس مطمئنه شدی
شنید نغمه‌ی غیبی ارجعی گوشَت
تویی تو قاسم ابن الحسن، حسین‌مرام،
که شد شهادت احلیٰ من العسل نوشَت

در مدح امام حسن مجتبی علیه السلام

ای از بهار، باغ نگاهت بهارتر
از فرش، عرش در قدمت خاکسارتر

شبنم زپاکی تو به گلبرگها نوشت
گل پیش روی توست ز هر خار خارتر

باران کَرَم نمود و ترنم‌کنان سرود
کز هرچه ابر دست تو گوهرنثارتر

در قاب قلب، عکس به جز هشت و چهار نیست
وز هرچه یادگار، شده ماندگارتر

نامت حسن ولیک به هر حسن احسنی
ناورده دست صُنع زتو شاهکارتر

زخم زبان زدوست فزون‌تر ز دشمنان
آئینه‌ای نبود زتو بی‌غبارتر

آتش‌بس است و بس برِ دشمن سکوت تو
ورنه نبود کس زتو بااقتدارتر

تنهاترین امام حسن بر حسین هم
بودی گزین و از همگان حق‌گذارتر

مظلوم مقتدر چو تو چشم زمان ندید
نستوه و مثل کوه، وزآن استوارتر

باشد یکی قیام حسین و قعود تو
گشتی پیاده تا که شود او سوارتر

تو با صلاح رفتی و او با سلاح رفت
تیغی دو دم گذاشت علی ذوالفقارتر

و یاد داده به اَسماء علمِ اَسما را

سعید مبشر — Mon, 04 Dec 2023 02:52:00 GMT

برای غرق‌شدن در مقام نوری تو
چقدر می‌طلبد دل سکوتِ صحرا را
به اشتیاق مزاری که هم‌چنان مخفی است
نسیم کرده زیارت حریم دریا را

تو را فرشته‌ی الهام دیده در دل خواب
سوال آدمیان را تویی یگانه‌جواب
جهان چه بود به جز خاک و باد و آتش و آب
اگر به لب نمی‌آورد نامِ زهرا را؟

پرنده‌ قصه‌ی پرواز را نمی‌دانست
درخت مزه‌ی آواز را نمی‌دانست
کسی حکایت آن راز را نمی‌دانست
که آفرید نگاهت هر آن‌چه معنا را

تویی حقیقت پاینده‌ای که می‌گویند
شمیم سبز پراکنده‌ای که می‌گویند
تویی گذشته و آینده‌ای که می‌گویند
سپرده‌ام به تو دیروز را و فردا را

مصممی که زمین را پر از بهار کنی
که پا به پای کنیزان خانه کار کنی
شدی روانه‌‌ی مسجد که آشکار کنی
به یک‌دو خطبه‌ی غرّا خدای پیدا را

و کیست فاطمه؟ آن زن که از زغال تنور
ستارگان زیادی نثار کرده به شب
و یاد داده به خورشید، روشنایی را
و یاد داده به اَسماء علمِ اَسما را

شفیع محشر کبراست اشکِ نم‌نم تو
و ذکر دائم مولاست اسمِ اعظم تو
تکان کوه که سهل است، شورِ مقدم تو
بلند می‌کند از جا جناب طاها را

در ازدحام هزاران ستاره می‌آیی
که صبح روز قیامت سواره می‌آیی
و در عبور تو سَرها به زیر می‌افتند
که سِرّ غیبی و پس می‌زنی تماشا را

خدا را شکر حیدر هست... عیدُالله اکبر هست

رضا حاج حسینی — Fri, 07 Jul 2023 03:40:00 GMT

نه تنها من، نه تنها تو، نه تنها آنکه دین دارد
که عالم هر چه دارد از امیرالمومنین دارد

بگو در چنته‌ی خود هر چه دارد رو کند، اما
مگر دنیا چه خیری جز علی در آستین دارد؟

بگو موسی، بگو عیسی، بگو آدم، بگو خاتم...
که هرچه انبیا دارند امام المتقین دارد

خودش گفته‌ست مخلوق است، اگرنه باورم این بود
که اوصافی شبیه ذات رب‌العالمین دارد

ید الله و لسان الله و عین الله و وجه الله
کدام انسان در این دنیا صفاتی اینچنین دارد؟

بخوان آیاتی از نهج البلاغه، کاملا پیداست
که او هم یک کلامُ‌اللهِ اعجازآفرین دارد

زمانی که به پیغمبر تمام قوم شک کردند
فقط حیدر، فقط حیدر، فقط حیدر یقین دارد

خدا را شکر حیدر هست... عیدُالله اکبر هست
پیمبر خاطرش تخت است از اینکه جانشین دارد

بگو با یار و با اغیار، غیر از حیدر کرّار
ردای جانشینی را نه آن دارد، نه این دارد

حکومت بر شما کمتر از آب بینی بز بود
زمانی که علی اشراف بر عرش برین دارد

تمام کهکشان می‌چرخد آری روی انگشتی
که هر چه خواهی انگشتر برای سائلین دارد

چه حاجت دارد این مولا به انگشتر زمانی که
رکاب عرش از یاقوت چشمانش نگین دارد

از اشک چشم او یک قطره بر خاک نجف افتاد
از آن اشک است آری، هر چه دُرّ این سرزمین دارد

خدا بی‌شک برای شیعیان در جنت الاعلی
از انگور ضریحش خوشه‌ خوشه دست‌چین دارد

خدا را شکر هم کفوی برایش هست در عالم
علی، خیرالبشر، خیر نساءِالعالمین دارد

بگو تا سوره ی کوثر بخواند، تازه می‌فهمی
چقدر این قاری قرآن صدایی دلنشین دارد

درست از لحظه‌ای که آسمان روی زمین افتاد
علی چشمی پر از خون و دلی اندوهگین دارد

اگرچه هیچ کس زهرای مرضیه نبود... اما
خدا را شکر بعد از فاطمه، ام‌البنین دارد

اگر پشت و پناهی نیست، راهی هست... چاهی هست...
اگر در چاه، ماهی نیست، ماهی بر ‌جبین دارد؛

جبین... آری! همان پیشانی بر سجده افتاده
که جای بوسه‌ای از حضرت روح‌الامین دارد

همان پیشانی «فُزتُ وَ رَبِّ الکَعبه» در مسجد
کز آن «شق القمر»، محراب، برهانی مبین دارد

و در کرب و بلا ... پیشانی غرق به خون از سنگ
که آن آیینه‌ی افتاده بر روی زمین دارد

همان پیشانی گودال و "وَالشِّمرُ..." زبانم لال
و زینب رفت از حال و چه حالی بعد از این دارد!

همان پیشانی چین‌خورده‌ای که ماه عالم‌تاب
میانِ روضه‌خوانی‌های زین العابدین دارد

همان پیشانی سربندهای سرخ یا زهرا
که حالا امتدادی در قیام اربعین دارد

::
زبانم قاصر است اما حکایت همچنان باقی است
به پایان آمد این دفتر، ولی نه! نقطه چین دارد...

شباهت های زیبایی میان کعبه و مولاست

مریم سقلاطونی — Tue, 04 Jul 2023 16:44:00 GMT

شباهت های زیبایی میان کعبه و مولاست
شباهت بین قاف قبله است و بای بسم الله ست

برای کعبه ارکانی است ارکانی که مشهورند
علی هم صاحب این چار رکن محکم و والاست

یکی زهراست بانوی دو عالم، آن سه رکن بعد
کریم آل طاها و حسین و زينب کبراست

شباهت در شکاف کعبه و فرق علی یعنی
میان این دو سرّی هست،اسراری که ما أدریٰ ست!

و ما ادراک شمشیری که بر فرق علی آمد؟
فرود آمد به فرق کعبه... جایی که شکاف آن جاست

نظر بر خانه ی کعبه نظر بر چهره ی مولاست
نظر بر چهره ی مولا، ادب بر ساحت زهرا است

ولای حضرت مولا نشان حج مقبول است
علی روح عبادت... جان حج... جانان بیت الله ست

علی کعبه ست،آری کعبه ی آمال مشتاقان
علی راز شب قدر است اسرار شب احیاست

تمام حرمت کعبه ادای احترام و عشق
به شأن و ساحت مولود کعبه حضرت مولاست

ولایت جان کعبه ست و امامت روح آن یعنی
که هر جایی خدا باشد علی آن جاست حق آن جاست

علی را بین مردم کعبه ی مستوره نامیدند
که حجش، واجب و دیدار رویش از عبادت هاست

مثال پیشوای دین مثال خانه ی کعبه ست
که مشتاقانه باید رفت آنجا جنت الاعلی ست

چرا قبله به سمت خانه ی کعبه ست می دانی؟
نماز با ولایت کامل است و با علی زییاست

اگر شک در طواف کعبه باطل می کند حج را
کسی که در ولایت می کند شک... بی شک از اعداست

کسی آخر چه می داند؟ امیر مؤمنان شاید
تمام راز کعبه، رمز سبحان الذی اسری ست

اسیر حُسن تو برگ گل است، شبنم هم

محمود حبیبی کسبی — Thu, 06 Apr 2023 23:22:00 GMT

اسیر حُسن تو برگ گل است، شبنم هم
دخیل عصمت تو آسیه‌ست، مریم هم

زِ هر دمت همه سر می‌رود عصارهٔ وحی
که با رسول خدا همسری و همدم هم

تو کیستی؟ جبل النور خانهٔ احمد
که تکیه کرده به نور تو کوه محکم هم

زلال چشمه ی تطهیر از تو جاری شد
گواه پاکی تو کوثر است، زمزم هم

دمید در برهوت حجاز یاس از تو
بهشت می‌شود از مقدمت جهنم هم

همین ز شأن تو کافی ست دخترت زهراست
فدای دختر تو عالم است و آدم هم

به دست زهره ی منظومه ی مطهر توست
فقط نه چرخش دستاس، هر دو عالم هم

عقیق عشق محمد، نگین حلقه ی توست
سر است حلقه ی تو از نگین خاتم هم

تو با رسول هم آیینه ای و هم آهی
برای درد دلش محرمی و مرهم هم

کلید قلب نبی دست توست، با این گنج
دگر نیاز نداری به اسم اعظم هم

به یک تبسمت از طور سینه ی یاسین
ملال می رود، اندوه می رود، غم هم

ز رنج شعب ابیطالب آسمان خم شد
ولی تو هیچ نیامد به ابرویت خم هم

نفاق خواست که ناخن کشد به ماه رخت
ولی نشد ز مقام تو ذره ای کم هم

نفاق، خواند تو را پیرزن، جوان بودی
رسول خواند تو را شیرزن، مکرم هم

برای یاری حق مال دادی و جان نیز
به محضر کرم تو گداست حاتم هم

به شرح حال رسول و بتول بعد از تو
فغان کم است، تأسف کم است، ماتم هم

رسول اکرم زیبایی است چشمانت

سید مهدی موسوی — Sat, 18 Feb 2023 02:07:00 GMT

تو آمدی و بهشت برین مکه شدی
امان آمنه بودی امین مکه شدی

گل از جمال تو الهام شاعرانه گرفت
محمدی شد و نام تو را بهانه گرفت

گلاب، عطر تنت را به چشم می‌ساید
شمیمِ پیرهنت را به چشم می‌ساید

چه عطر دامنه‌داری چه شوق لبریزی
عجب ادامۀ زیبا و حیرت‌انگیزی

بهار و چشمه و باران و رود می‌دانند
که تربیت‌شدگان کدام دامانند

اگر تو لب بگشایی کلام تو خیر است
سکوت تو پر پرواز منطق‌الطیر است

اگر تو لب بگشایی به لهجۀ دلخواه
لب مبارک تو می‌شود «کلام الله»

لب تو گرم نماز است و گرم ابراز است
دو مصرعی‌ست که سرمشق گلشن راز است

شناسنامۀ تابندگی‌ست پیشانیت
اگر مجال دهد طرۀ پریشانیت

تبسم تو به ما حس و حال می‌بخشد
عواطف بشری را کمال می‌بخشد

به خندۀ تو بهشت برین، بدهکار است
به خاک پای تو کل زمین بدهکار است

به سینِ سروری تو قسم که فصل بهار
به تو نه هفت که هفتاد سین بدهکار است

خدا به خلقتش احسنت گفته اما باز
به خُلق و خوی تو صد آفرین بدهکار است

چه کرده‌ای که سلیمان به اسم اعظم تو
نه یک نگین که هزاران نگین بدهکار است

بگو بگو که به پیراهنت جناب کلیم
چقدر معجزه در آستین بدهکار است

همیشه سایه به خورشید متکی بوده
دم مسیح به تو اینچنین بدهکار است

به جبرئیل، امین گفته می‌شود به تو نیز
به این مقایسه روح الامین بدهکار است

تو با امانت خود از همه طلب داری
جهان چقدر به تو بعد از این بدهکار است

قسم به شانه، زمانی که شانه می‌کردی
دو سوی مویت را رودخانه می‌کردی

دو رودخانه موّاج تا ابد جاری!
که دیده رحمت جاری به این سزاواری؟

قسم به نور! تماشایی است چشمانت
رسول اکرم زیبایی است چشمانت

بهشت از لب حوض تو چون وضو کرده‌ست
برای خویش چنین کسب آبرو کرده‌ست

اذان چه خوب ادا کرده است دِینش را
همین که گفته کنارت شهادتینش را

از آسمان خدا یاکریم می‌بارد
به برکت تو «الف، لام، میم» می‌بارد

بهار آمده با اقتباس از رویت
نسیم ترجمه فارسی‌ست از مویت

تویی مُشَبَّه و در شأن تو شبیهی نیست
مُشَبّه‌ٌبِه تشبیه‌های ما فانی‌ست

ز شرم در تب و تاب هلاک می‌افتند
تمام وَجهِ شَبَه‌ها به خاک می‌افتند

گل محمدی ما که سرخوش از یاسی
چقدر روی گل یاس خویش حساسی

عجب گلی و عجب طینت معطره‌ای
چه یاس طاهره‌ای داری و مطهره‌ای

حکایت تو و مولا علی و ریحانه
جناس تام پروانه است و پروانه

رسانده دست تو بحرین را به یَلتَقِیان
چنان که ماحصلش گشته لؤلؤ و مرجان

تمام عالم و آدم پر است از حَسَنات
به برکت گل رویت به برکت صلوات

ای رسول مهربانی! جان ما و جان تو...

سیدعلیرضا شفیعی — Fri, 17 Feb 2023 17:23:00 GMT

خط به خط احبار در تورات، سرگردان تو
راهبان‌ هر واژه در انجیل، بی سامان تو

ای اشارت های موسی! یک جهان دیوانه ات
ای بشارت های عیسی! یک جهان حیران تو

در کمال اشتیاق انجیل و تورات و زبور
آمدند اینک به استقبال از قرآن تو

نام تو اشک است روی گونه ی اهل کتاب
آتش شوق است در جان و دل سلمان تو

در پریشان‌حالی این سجده های شب‌زده
آفتاب جاودان، پیشانی تابان تو

جان به لب شد این کویر تشنه از سوز عطش
کاش دریایی شود از جاریِ باران تو

یا اباالقاسم! دل ما خانه ی مهر علی است
ای رسول مهربانی! جان ما و جان تو...

هوا هوای تجلی ست، دوستان! صلوات!

محمد مرادی — Fri, 17 Feb 2023 16:22:00 GMT

هوا هوای تجلی ست، دوستان! صلوات!
به شکر مقدم آن یار مهربان، صلوات!

به دیده‌بوسی باران، درخت‌ها! لبخند!
به پای‌کوبیِ خورشید، آسمان! صلوات!

شهابی از وسط چشمه‌های نور گذشت
ستاره‌های گهرریز کهکشان! صلوات!

وزید باد بهار، آی شاخه‌های جوان!
به چشم‌روشنی باغ و باغبان، صلوات!

دوباره رو به چمن کرد شاه قبّۀ گل
به یمن خندۀ شمشاد و ارغوان، صلوات!

بر این دقایق زرّین و رنگ‌رنگ درود!
بر این ترنم و آن شور ناگهان، صلوات!

تمام دشت شکوفاست از شقایق سرخ
رسیده موسم آن رستخیز جان، صلوات!

هوا هوای تجلی ست، دوست آمده است
به «میم» اول «معشوق» عاشقان، صلوات!

برایت بردن من تا خدا، تا نور آسان است

حسین عباسپور — Mon, 23 Jan 2023 12:28:00 GMT

تو خورشیدی و بی‌شک دیدنت از دور آسان است
ولی ادارک نور آیا برای کور آسان است؟

به اعجاز نگاهت زنده کردی مرده‌دل‌ها را
برایت بردن من تا خدا، تا نور آسان است

اسیر مهر و حلمت کن مرا چون مرد نصرانی
که با تو رَستَنم از این منِ مغرور آسان است

خودت سیب دلم را از حصار سنگ‌ها بردار
برای او که چید از آسمان انگور، آسان است

تمام بیت‌هایم درد دل بودند، می‌بخشی
کجا مدح سلیمان از زبان مور آسان است؟

یک لحظه هم از غیب، نگاه تو جدا نیست

علی سلیمیان — Mon, 23 Jan 2023 07:33:00 GMT

یک لحظه هم از غیب، نگاه تو جدا نیست
این دانش بی‌حد مگر از سوی خدا نیست

در محضر تو پاسخ هر عالم و عارف
جز آیه‌ی《سُبحانَکَ لا عِلمَ لَنا...》نیست

هر تیر نگاهت به هدف می‌خورد، آری
در ترکش چشمان تو یک تیر خطا نیست

از لطف احادیث و تفاسیر بلندت
در دین خدا تا به ابد شبهه روا نیست

تا اینکه سلامی برساند به تو از عشق
جابر همه‌ی عمر دلش در نگرانی‌ست

یک عمر گذشته‌ست ولی خاطر پاکت
یک لحظه جدا از سفر کرب‌وبلا نیست

هنگام اذان است و چه رویای قشنگی
در صحن تو اینقدر شلوغ است که جا نیست

ای اهل حرم! این حرم ماست، بیایید

زکریا اخلاقی — Wed, 19 Oct 2022 07:06:00 GMT

این دشت پر از زمزمۀ سورۀ نور است
این ماه مدینه‌ست که در حال عبور است

این ماه مدینه‌ست که بر هودجی از نور
می‌آید و این خطه پر از شادی و شور است

گل می‌دمد از شش‌جهت جادۀ ساوه
این دشت سراسر همه وجد است و سرور است

تسبیح‌کنان است در این بادیه، هر سنگ
صحرا همه در جاذبۀ فیضِ حضور است

آواز صبوحی زده باران سحرگاه
هر لالۀ این باغ یکی جام طهور است

چاووش! صلایی بزن آهنگ پگاه است
ای قافله! بشتاب که قم چشم به راه است

چون از سفر آن محمل مأنوس برآید
بس لالۀ خوش‌رنگ به پابوس برآید

بر ساحت سجادۀ او جلوه به جلوه
«سُبّوح» گل افشاند و «قُدّوس» برآید

در مجلس فیضش چه اشارات لطیفی
از عالَم معقول به محسوس برآید

این ماه درخشنده چه ماهی‌ست که هر صبح
خورشید پی دیدنش از طوس برآید

آیینه در آیینه از ایوان بلندش
صد باغ پر از جلوۀ طاووس برآید

این روضه، سرای کرم ماست، بیایید
ای اهل حرم! این حرم ماست، بیایید

درهای بهشت از ملکوت تو گشوده‌ست
صد دسته‌گل از دست قنوت تو گشوده‌ست

در حلقۀ نورانی گل‌های سحرخیز
سجادۀ تسبیح سکوت تو گشوده‌ست

گلدستۀ نور تو گواه است که تا عرش
ایوان جلال و جبروت تو گشوده‌ست

در فصل دعا، دست نیاز گل مریم
بر خان کریمانۀ قوت تو گشوده‌ست

هر آیه‌ای از سورۀ نورانی کوثر
فصلی به مقامات ثبوت تو گشوده‌ست

این آینه تصویر به تصویر شکفته‌ست
تصویر تو در آیۀ تطهیر شکفته‌ست

منبع: https://www.shereheyat.ir/poetry/poems/%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%AD%D8%B1%D9%85

ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!

میلاد عرفان پور — Sat, 05 Feb 2022 12:09:00 GMT

گفت: «سُرّ من رَأی»، ترجمان «سامرا»ست
من ولی دلم گرفت... این حرم چه آشناست

چون نجف شکوهمند، چون مدینه رازدار
داستان آن ولی داستان کربلاست...

ماهِ تا ابد تمام! السلام یا امام!
ذکر ما علی الدّوام، گریه‌های بی‌صداست

آنچه بر زبان ماست، نام مهربان توست
آنچه بر زبان توست، اسم اعظم خداست

از زمان کودکی، در پی‌ات دویده‌ایم
از همه شنیده‌ایم، گرد راه تو شفاست

باغ‌هایی از بهشت، گوشۀ عبای توست
این عبای مصطفی، این عبای مرتضاست

مجلس شراب را چشم تو به هم زده‌ست
چشم تو هنوز هم، مستی مدام ماست

ما شهید می‌شویم، روسفید می‌شویم
روزگار، بی‌وفا... عاشق تو باوفاست

ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!
مضطریم و منتظر، یادگار تو کجاست؟

كربلا در كربلا مي ماند، اگر زينب نبود

قادر طهماسبی (فرید) — Mon, 16 Aug 2021 02:24:00 GMT

سر ني در نينوا مي ماند، اگر زينب نبود
كربلا در كربلا مي ماند، اگر زينب نبود

چهره ی سرخ حقيقت بعد از آن طوفان رنگ
پشت ابري از ريا مي ماند اگر زينب نبود

چشمه ی فرياد مظلوميت لب تشنگان
در كوير تفته جا مي ماند اگر زينب نبود

زخمه ی زخمي ترين فرياد در چنگ سكوت
از طراز نغمه وا مي ماند اگر زينب نبود

در طلوع داغ اصغر، استخوان اشك سرخ
در گلوي چشم ها مي ماند اگر زينب نبود

ذوالجناح دادخواهي ، بي سوار و بي لگام
در بيابان ها رها مي ماند اگر زينب نبود

در عبور از بستر تاريخ، سيل انقلاب
پشت كوه فتنه ها مي ماند اگر زينب نبود

فقط شبیه خودت هستی، فقط شبیه خودت، زهرا!

علیرضا قزوه — Tue, 02 Feb 2021 17:19:00 GMT

نه مثل ساره ای و مریم، نه مثل آسیه و حوّا
فقط شبیه خودت هستی، فقط شبیه خودت، زهرا!

اگر شبیه کسی باشی، شبیه نیمه شب قدری
شبیه آیه ی تطهیری، شبیه سوره ی «اعطینا»

شناسنامه ی تو صبح است، پدر؛ تبسم و مادر؛ نور
سلامِ ما به تو ای باران، درودِ ما به تو ای دریا

کبودِ شعله ور آبی! سپیده طلعتِ مهتابی
به خون نشستن تو امروز، به گُل نشستنِ تو فردا

مگر که آب وضوی تو، ز چشمه سارِ فدک باشد
وگرنه راه نخواهی برد، به کربلا و به عاشورا

با خاطرات سامرایم عالمی دارم

اعظم سعادتمند — Tue, 04 Aug 2020 16:57:00 GMT

باران با خورشید توأم! دوستت دارم
با آسمان با خاک محرم!دوستت دارم

اسم تو هادی، رسم تو رفتار تو هادی
شهر خدا! آدم به آدم دوستت دارم

وقتی که می‌خوانم زیارت‌نامه‌هایت را
گاهی شدید و گاه نم‌نم دوستت دارم

با خاطرات سامرایم عالمی دارم
ای خاطرات خوب عالم دوستت دارم

لبخند تو یعنی که صبح عید در راه است
محبوب من در شادی و غم دوستت دارم

در وحشت این چاه در اعماق این ظلمت
ای ریسمان نور، محکم دوستت دارم

در ساحل یک برکه پیش از آفرینش بود
آن اولین باری که گفتم دوستت دارم

از معجزت در ذره‌ای گمنام، مهر توست
ای آشنای اسم اعظم دوستت دارم

از صفحه ی اینستاگرام شاعر:
https://www.instagram.com/p/CDeXA_apY_t/

چه آب پاک و روانی ست رودخانه ی عشق

جویا معروفی — Tue, 26 Nov 2019 03:45:00 GMT

قرار عشق، تمنای بی قراران شد
گلی شکفت و به شکرانه اش بهاران شد

گلی که عشق و رهایی در آستینش بود
شکفت و باغ پر از نغمه ی هزاران شد

در امتداد تباهی و در سیاهی شب
چراغ روشن چشمان بی شماران شد

خلافِ عادت اهل زمانه باید رفت
پیاده آمد و سرحلقه ی سواران شد

چه آب پاک و روانی ست رودخانه ی عشق
که از حجاز به سمت فلات ایران شد

زمین اسیر هیولای خشکسالی بود
محمد آمد و باران شد و بهاران شد

ای اهل حرم! این حرم ماست، بیایید

زکریا اخلاقی — Mon, 25 Nov 2019 18:32:00 GMT